مخروط ترافیکی 60 سانتی با شبرنگ 3 ام اصلی

۱. شناسنامه فنی مخروط ترافیکی ۶۰ سانتی‌متری (Premium Grade)

content_copy

۲. نقد و بررسی فنی

مخروط ترافیکی ۶۰ سانتی‌متری، پرکاربردترین سایز در پروژه‌های عمرانی است.

اما تفاوت اصلی در «ماندگاری» آن است.

بسیاری از مخروط‌های بازاری بعد از دو ماه زیر آفتاب شدید ایران، خشک و شکننده می‌شوند (دچار پدیده تردی می‌شوند) یا رنگ شبرنگشان از بین می‌رود.

• تکنولوژی شبرنگ ۳‌ام (3M): شبرنگ‌های ۳‌ام از تکنولوژی «میکرو-پریزماتیک» (Micro-prismatic) استفاده می‌کنند.

• برخلاف شبرنگ‌های معمولی که با یک لایه رنگ براق ساخته شده‌اند، این شبرنگ‌ها دارای هزاران منشور کوچک هستند که نور چراغ خودرو را دقیقاً به سمت چشم راننده بازتاب می‌دهند.

• این یعنی ایمنی مطلق در شب.

• بدنه PVC منعطف، نه پلاستیک خشک: مخروط‌های خشک (از جنس پلی‌اتیلن ارزان) با کوچک‌ترین برخورد خودرو یا حتی باد شدید می‌شکنند.

• بدنه این مخروط از جنس PVC نرم و باکیفیت است که اگر خودرو از روی آن رد شود، دوباره به حالت اولیه برمی‌گردد.

• پایه ضد باد: وزن پایه این مخروط‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده که «مرکز ثقل» پایین باشد.

• این یعنی در مسیرهای بادگیر یا نزدیکی تردد سنگین ماشین‌های سبک و سنگین، واژگون نمی‌شود.

1. واترمارک و علائم روی شبرنگ: روی شبرنگ‌های اصلی ۳‌ام، لوگوی کوچک 3M به صورت حکاکی ظریف یا واترمارک (در برخی مدل‌ها) قابل مشاهده است.

2. تست بازتاب (Reflectivity Test): در تاریکی، نور چراغ‌قوه را به شبرنگ بتابانید.

3. تفاوت نوردهی ۳‌ام با شبرنگ‌های معمولی مانند تفاوت «نورافکن» با «یک تکه پارچه براق» است.

4. در مدل‌های ۳‌ام، بازتاب نور به شدت خیره‌کننده و سفید/نقره‌ای است.

5. مقاومت چسب: شبرنگ‌های ۳‌ام با حرارت و چسب‌های صنعتی پرس می‌شوند.

6. با ناخن بکشید؛ اگر شبرنگ خیلی راحت کنده شد یا لبه‌های آن بلند شده بود، قطعاً فیک است.

در سال 1958 استفاده از مخروط ترافیکی تجاری گسترش یافت و اخطار دهنده های پارافین سوز جای خود را به مخروط ترافیکی دادند و در بزرگراه M6 استفاده شدند.

همچنین شرکت گاز و برق اوکلند کالیفرنیا شروع به استفاده مخروط ترافیکی برای حفاظت از کارگران تخلیه و بارگیری کامیون ها کرد.

در سال 1961 اداره ی فدرال بزرگراه ها استانداردی برای ایمنی بزرگراه ها تصویب کرد که در آن مخروط های لاستیکی می بایست زرد یا زرد مایل به نارنجی باشند و دارای بخش قرمز در نوک آن باشد.

در سال 1971 استاندارد متحدالشکل کنترل ترافیک ایالت متحده آمریکا تصویب کرد که مخروط ترافیکی باید 18 اینچ یا بزرگ تر باشد و در مکان هایی که سرعت خودرو ها بالاتر است این مخروط ها می بایست دارای نوار های شبرنگ و براق بوده تا نور خودرو ها در شب منعکس کند و در سال 1978 این سازمان حداقل ارتفاع مخروط برای آزاد راه ها را 28 اینچ تصویب کرد.

مخروط‌های ارزان‌قیمت از «پلی‌اتیلن خشک» ساخته می‌شوند.

این جنس، وقتی زیر نور خورشید داغ می‌شود، به شدت ترد و شکننده می‌شود (به اصطلاح می‌گویند “پودر می‌شود”).

کافیست یک ماشین سبک با آن برخورد کند؛ کلاً خرد می‌شود و ترکش‌های تیزِ آن خطرناک است.

اما این مدل شما که از PVC منعطف است، دارای ساختار الاستومری است.

یعنی در سرمای زمستان خشک نمی‌شود و در گرمای ۵۰ درجه تابستان هم وا نمی‌رود.

اگر خودرو از روی آن رد شود، مخروط تخت می‌شود و بلافاصله به شکل اولش برمی‌گردد.

این یعنی طول عمر بیشتر.

• تکنولوژی نوار شبرنگ (3M Prismatic):

شبرنگ‌های معمولی (Beaded) از دانه‌های شیشه‌ای ریز استفاده می‌کنند که فقط نور را پخش می‌کنند.

اما شبرنگ‌های ۳‌ام از تکنولوژی «میکرو-پریزماتیک» استفاده می‌کنند..

یعنی هزاران منشور ریز میکروسکوپی روی نوار حک شده است.

• نتیجه: وقتی نور چراغ ماشین به این شبرنگ می‌خورد، نور به جای پخش شدن، دقیقاً به سمت چشم راننده بازگشت داده می‌شود (Retro-reflection). این یعنی راننده از فاصله ۲۰۰ متری، این مخروط را مثل یک چراغ روشن می‌بیند، در حالی که مخروط‌های معمولی از ۵۰ متری هم به‌سختی دیده می‌شوند.