کفشهای ایمنی بر اساس نیاز محیط کار به دستههای زیر تقسیم میشوند:
کفش ایمنی با سرپنجه فولادی (Steel Toe): کلاسیکترین نوع کفش کار، مناسب برای محافظت در برابر ضربات سنگین (تا ۲۰۰ ژول) و سقوط اجسام.
کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت (Composite Toe): غیرفلزی، سبکتر از فولاد، عایق حرارتی و الکتریکی، مناسب برای محیطهایی که دارای گیت بازرسی هستند.
کفش ایمنی عایق برق (Electrical Hazard): دارای زیره مخصوص که از عبور جریان الکتریسیته از بدن فرد جلوگیری میکند.
کفش ایمنی ضد اسید و مواد شیمیایی: دارای رویه خاص مقاوم در برابر خورندگی مواد شیمیایی، اسیدها و روغنها.
پوتینهای ساقبلند ایمنی: محافظت از مچ پا در برابر پیچخوردگی و نفوذ گرد و غبار، مناسب برای محیطهای عمرانی و معدنی.
برای اینکه خریدی دقیق داشته باشید، حتماً این ۴ فاکتور را بررسی کنید:
نوع خطر: محیط کاری شما چیست؟ (برقگرفتگی، سقوط جسم سنگین، لغزندگی روغن یا کار با مواد شیمیایی؟)
وزن کفش: برای شیفتهای طولانی، حتماً به دنبال مدلهای با توزیع وزن متوازن باشید تا از خستگی زودرس جلوگیری شود.
استانداردها: به نشانهای استاندارد حک شده (مانند EN ISO 20345) دقت کنید. این نشان تضمینکننده مقاومت زیره و رویه است.
تنفسپذیری: آستر داخلی باید ضد تعریق و تنفسپذیر باشد تا از ایجاد بوی بد و بیماریهای پوستی جلوگیری شود.
ویژگی | سرپنجه فولادی | سرپنجه کامپوزیت |
|---|---|---|
وزن | سنگینتر | سبکتر |
عایق حرارتی | ندارد | دارد (سرد و گرم نمیشود) |
عایق الکتریسیته | خیر (رسانا) | بله (نارسانا) |
دوام | بسیار بالا | بالا |